THE CAMERA CONNECTION

fotografieproject rond eenzaamheid in tijden van lockdown

cameraconnection-sitekf.jpg
 

THE CAMERA CONNECTION

Fase I

Toen ik een oproep zag van vzw Alleen Maar Niet Eenzaam, waarin iedereen die in tijden van de lockdown nood had aan een fijne babbel werd uitgenodigd om met een van hun vrijwilligers te praten, voelde ik de interesse en goesting groeien om de mensen die hierop ingingen te portretteren. Vooral het feit dat ik deze keer mijn modellen niet zou kunnen zien maakte de uitdaging boeiend. Sinds 2018 werk ik aan een onderzoek rond de implicatie van controle en het loslaten ervan binnen mijn werk als portretfotograaf. Ik wilde graag die mensen een gezicht geven zonder daarbij hun identiteit vrij te geven. Ik moest op zoek naar een werkwijze die mij inzicht kon geven in  de manier waarop mensen die verlangen naar een babbel, een knuffel, lichamelijk contact of een schouderklopje hun omgeving zien en ervaren in deze onwezenlijke weken, zonder daarbij mijn subjectieve kennis als fotograaf aan te wenden in het maken van de beelden. 

De deelnemers aan mijn onderzoek werden verondersteld om zelf beelden van hun omgeving te maken, zowel binnen als buiten. Ook details die hen opvielen of die hen aan het denken zetten mochten in beeld gebracht worden. Ik stuurde ieder van hen een analoge wegwerpcamera op die ze naderhand terug konden sturen vol met momentopnamen die belangrijk geweest waren voor hen gedurende de lockdown en de nasleep ervan. De schijnbare tegenstelling van het samenwerken met mensen die verlangen naar sociaal contact, zonder daarbij enig persoonlijk contact met hen te hebben, gaf een extra dimensie aan mijn opzet. Het was de camera die zowel de piano als de pianist zou worden. 

Mensen zijn altijd op zoek naar verbinding, het gebrek hieraan tijdens deze uitzonderlijke weken was een pijnpunt voor velen onder ons en net toen we een deeltje van ons sociale leven hadden herwonnen op een virus dat nog lang niet al zijn geheimen lijkt prijs te geven, werden we opnieuw gedwongen om onze sociale leefwereld tot een minimum te beperken. Het is voor velen weer een beetje sterven om levens te winnen.  


Fase II


In een volgend stadium werden

mensen op een visuele manier met elkaar verbonden. Van de negen deelnemers aan het project selecteerde ik telkens één beeld, dat ik afdrukte op postkaarten. Iedere deelnemer kreeg het pakketje met de negen postkaarten toegestuurd. 

Op die manier hoop ik een verbondenheid op te roepen die verzachtend kan werken in deze bijzondere tijden.

Fase III


Nu we in een 2de lockdown zitten wil ik het project naar buiten brengen en de mogelijkheid bieden aan alle mensen om de kaartjes aan te kopen en te versturen naar elkaar. Het verhaal dat achter de beelden zit kan verbindend werken omdat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Een deel van de opbrengst gaat naar de warmste week.

met dank aan  https://www.alleenmaarnieteenzaam.be/ 

via deze link kan je een korte documentaire bekijken over hun werking: 

 https://www.alleenmaarnieteenzaam.be/ons-team

 
 
 

©2020 door the camera connection. Met trots gemaakt met Wix.com